Patakaran: Pag ikaw ay na "taya", kelangan mong magsulat din ng ganitong mahabang note, kung ano man ang gusto mong ilagay eh bahala ka na. Tapos mamili ka ng dalawamput limang tao para ma-"taya"
kelangan mong tayain ang taong tumaya sayo, wala kang magagawa iyon ang patakaran dito sa facebook. Pag na "taya" ka ibig sabihin nito ay gusto nilang may malaman pang ibang mga bagay tungkol sa iyo (mga tsismoso sila).
para magawa mo ito, pumunta ka sa profile mo at piliin ang tab na "notes". idikit itong alituntunin sa katawan ng note, magsulat, man-"taya".. at ipublish...
(dahil sertified gaya gaya ako, gagawa din ako neto) >,<
1. Rose ang second name ko at ayoko nito pero ngayun sa tulong ng isang kaibigan ay na appreciate ko na ito.
2. Green ang favorite color ko, kahit na isang linggo akung naka green pagpasok sa duty ko walang problema.
3. Mas gusto ko ang Milo kesa sa kape. Dahil kung kape ang iinumin ko nanginginig ang mga tissue ng katawan ko.
4.Mas gusto ko ang duty na pang gabi kaysa sa araw.
5. Hindi ako naniniwala na lahat ng bago ay maayus at maasahan.
6. Sinasabuhay ko ang mga sinasabi ni spongebob weird pero kung tutuusin may kapupulutan kang aral sa palabas na iyon.
7. Mahilig akung makipagkwentuhan sa taong maraming kwentu tungkol sa kanyang mga kalungkutan at hinaing sa buhay sa katulad kasi nila marami kang matutunan.
8. Selosa ako minsan sa isang kaibigan.
9. Takot ako sa salitang bandwidth
10. Kung puyat ako. Gusto ko ng maraming pagkain. Gusto ko sa ulam ko may mainit na sabaw.
11. Mas gusto kung magbasa kaysa manuod ng movie.
12. Mahilih din akong magsulat ng random thoughts tulad nito actually nakagawa na nga ako ng libro tungkol dito. Pero siyempre pauso ko lang iyon.
13. Isa ako sa libo-libong pans ni Bob Ong! (obyus ba?)
14. Mahilig akong umalis ng bahay at hindi umuwi sa amin siyempre nagpapaalam naman ako sa amin.
15. Naging paborito ko noong highschool ang magaling na si Doktora Margie Holmes haha!
16. Wala akong favorite song,singer,movie.
17.Mas gusto ko pa manood ng mga pelikula na sobrang luma kesa panoorin ang mga reality show. (kaplastikan lang yun)
18. Food Trip at laugh trip yan ang hobby ko.
19. Pag seryoso ako seryoso ako.
20. Minsan mas gusto ko ang usapang one on one sa kaibigan kesa grupong usapan at least sa one on one mas makikilala niyo ang isat isa.
21. Mahilig akong magpbigay ng mga simpleng bagay sa taong close sa akin mga bagay na para sa akin ay may sentimental value kahit na para sa iba yun ay basura lang X_X
22. Di ko kilala si edward cullen.
23.Eba Ponda ako! ( Eba Ponda- Correct spelling is Eva Fonda) sa madaling salita ang P ko ay F at ang v ko b gets??
24.Pasaway sa ilang bagay di ko na babanggitin at baka lumampas tayu sa 25.
25. Naniniwala akung hindi lahat ng INIIWAN ay NALULUNGKOT at higit sa lahat hindi lahat ng UMAALIS ay may pwedeng BALIKAN
Wednesday, July 14, 2010
Monday, July 12, 2010
Ang pangarap kung trabaho.. nasaan na nga ba?
Ms.Beautiful why did you took HRM?
Ako: Ah eh Ma'am I want to manage my own Hotel and Restaurant somedayy Ma'am.
Okay Ms.Beautiful so this is ur first choice?
Ako: (smile) Yes Ma'am. I really want to work at Hotel Industry, i love to coook coook , eat and cook..
Teacher: Okey you May now take ur sit Ms.
---------------------------------------------
Tandang tanda ko ang eksenang ito sa buhay ko ang mga unang araw ko sa Kolehiyo.
Sa loob ng apat na taon naigapang ako ng magulang ko para maabot ang isang piraso ng papel na
tinatawag nilang Diploma..
Sa apat na taon na yun ako'y produkto din ng " skolar ng bayan" ng Quezon City, isang programa na nag
umpisa sa panahon ni Mayor Mel Mathay at pinagpatuloy ng sumunod na Mayor na si Mayor Sonny
Belmonte. Aral dito aral doon.. research.. research.. puyat.. puyat.. gawa ng assignment ng report, ng
thesis atbp. Paminsan minsan oh sabihin na nating madalas din ay nasasabayan ng gala at kalokohan
kasama ang aking mga kaibigan, pero ganoon pa man ingat na ingat k sa grado ko, mahirap yatang
mawala sa pag skolar sayang din naman yun kahit hindi Full nakakatulong pa din sa aking pag-aaral.
----------------------------------------------
Naging pangalawang tahanan ko ang Maynila ang puso nito para sa akin ay ang Quiapo.
Nasaksihan ko kung paano magbaha sa Espanya, kung paano mag rally ang mga tao sa Mendiola,
nalibot ko ang bawat sulok ng intramuros, naging tambay sa ISETAN recto, nagliwaliw din sa luneta, naki
night life din sa Malate, ginalugad ang bawat sulok ng dibisorya at farmers cubao para lang mamili ng
aming mga gagamitin sa pagluluto.
Natuto akong mag ingat sa mga magnanakaw lalo na sa kalsada at sasakyan.
Natutong umuwi ng gabi na ang tanging dahilan ay " GROUP PROJECTS".
Minsan ay nakakaipon din ako sa aking baon na hindi tatas sa 150.00 kada araw.
Natutunan ko sa aking kaibigan kung paano kumain ng mabilisan dahil sa isang oras lang ang aming
break.
Namulat ako sa katotohanan kung anung klaseng buhay ang meron pagkatapos ng High School.
Naramdaman kung masarap mag aral.. lalo na at kasama mo ang mga tinatawag mong kaibigan.
Lahat yata ng nag aral nasanay sa cramming kung kailan pasahan na doon nagmamadali.
Kung kailan wala ng oras tska naman naghahapit. Hindi na natuto. pero sa huli nakakahabol pa din
naman.
-------------------------------------------------------
Sa buong yugto na aking pag-aaral may dalawang bagay na hindi mo maitatanggi ang hirap at saya.
Sa aking huling taon.. ako'y eksayted na maabot ang tinatawag nilang diploma. Walang hiya ang daming
pagsubok para abutin ang kapirasong papel na katunayan na pwede ka ng galangin at respituhin ng iba.
Pinaka madugo sa yugtong ito ay ang pagawa ng thesis.. halos maubos ang lakas ko at pera.
Kaya natin ito yan ang laging sinasabi ng aking ka grupo.. konti na lang at graduate na tayo..
-----------------------------------------------------
April 2007 ang lahat ay masaya salamat at heto na aakyat na tayu sa entablado..
tapos na ang apat na taon.. tapos na ang paghihirap ko.
Kasama ang aking buong pamilya at ang aking Tita.. saksi sila isa sa mga pinakamagandang nangyari sa
buhay ko.. sa wakas GRADUATE NA KO!!! Shiiiit!! Salamat po Dyos ko!!
---------------------------------------------------
Sept 2007..
Sa isang hindi inaasahang pagkakataon natanggap ako sa trabaho bilang " CUSTOMER SERVICE REP".
Teka bat andito ako, bakit andyan ka? maraming tanong.. maraming angal.. pero isang bagsak ng
sagot..
"PANANDALIAN LANG NAMAN ITO, HABANG HINDI PA AKO NAKAKAHANAP NG HOTEL NAPAPASUKAN KO".
Lumipas ang nga araw at buwan.. natuto akong sumagot ng tawag.. natuto akong makinig sav rekalamo
at pasasalamat ng mga tao.. natuto akong makinig at gumawa ng paraan kung paano sila matutulungan.
Bagay nga yata sa akin ang trabaho na ito kasi mahaba ang pasensiya ko.
Sa unang isang taon ko masasabi kung naging maayos ang lahat at sobrang nagugustuha ko ang ginagawa
ko kahit na sandamakmak ang murang inaabot ko sa mga tumatawag.
Pinagmamalaking kung wala akong absent at bihirang malate sa trabaho. Hindi ko ugaling umuwi ng
maaga okey lang ang magtagal pa sa trabaho heto lang naman ang ginagawa ko.
lumipas ang ilan pang taon..
Hindi ko maiwasang mapaisip kung bakit ako nasa harap ng computer at mouse ang hawak ko.
Di pa dapat nasa kusina ako at sandok ang hawak ko? Nasaan na ang pangarap ko, paano na ang inaasam
kung trabaho? Isa nga ba ako sa mga nagtapos lang ngunit hindi naman naghanap ng trabaho na angkop
sa kanilang kurso?
Sabi ng Isip ko "kung naghanap ka ng trabaho na ayun sa totoong gusto mo, baka nagutom ka lang at ang
pamilya mo.
PRAKTIKALIDAD ang madalas na ume-eko at umaalingawngaw sa paligid ko..
PRAKTIL KA LANG.. PrakTiKAl.. KAlLL.. Call Center AgenT??!!
----------------------------------------------
Heto na ako ngayon.. dito pa din nagtratrabaho.. masaya nga ba ako ?? OO yan ang direkta kung sagot
lalo na sa mga kaibigan ko noong college.
Hanggat masaya ako.. at nakakatulong ako sa pamilya ko ito ang gagawin ko. Masaya akong nakakasama
ang mga officemate ko.. ibang iba nga ito sa napag aralan ko.. naka ilang taon na ako isusuko ko pa ba
ito?
Andiyan din ang hirap sa ibang bagay.. lalo na at hinuhubog ka kung paano humawak ng isang
responsibilidad.
Ganoon pa man.. kakayanin ko para sa sarili ko, at sa pamilya ko.
Kung tutuusin hindi naman nawala ang pangarap kung trabaho. Mahaba at malayo pa ang aking
paglalakbay patungo sa bagay na aking gusto. Sa aking paglalakbay mas marami akong matutunan, mas
marami pa akong dapat malaman.
----------------------------------------------
Maging masaya ka lang.. piliin mong maging masaya.
Minsan hindi nga talaga natin kontrolado ang mga bagay pero may paraan naman para maging
Ako: Ah eh Ma'am I want to manage my own Hotel and Restaurant somedayy Ma'am.
Okay Ms.Beautiful so this is ur first choice?
Ako: (smile) Yes Ma'am. I really want to work at Hotel Industry, i love to coook coook , eat and cook..
Teacher: Okey you May now take ur sit Ms.
---------------------------------------------
Tandang tanda ko ang eksenang ito sa buhay ko ang mga unang araw ko sa Kolehiyo.
Sa loob ng apat na taon naigapang ako ng magulang ko para maabot ang isang piraso ng papel na
tinatawag nilang Diploma..
Sa apat na taon na yun ako'y produkto din ng " skolar ng bayan" ng Quezon City, isang programa na nag
umpisa sa panahon ni Mayor Mel Mathay at pinagpatuloy ng sumunod na Mayor na si Mayor Sonny
Belmonte. Aral dito aral doon.. research.. research.. puyat.. puyat.. gawa ng assignment ng report, ng
thesis atbp. Paminsan minsan oh sabihin na nating madalas din ay nasasabayan ng gala at kalokohan
kasama ang aking mga kaibigan, pero ganoon pa man ingat na ingat k sa grado ko, mahirap yatang
mawala sa pag skolar sayang din naman yun kahit hindi Full nakakatulong pa din sa aking pag-aaral.
----------------------------------------------
Naging pangalawang tahanan ko ang Maynila ang puso nito para sa akin ay ang Quiapo.
Nasaksihan ko kung paano magbaha sa Espanya, kung paano mag rally ang mga tao sa Mendiola,
nalibot ko ang bawat sulok ng intramuros, naging tambay sa ISETAN recto, nagliwaliw din sa luneta, naki
night life din sa Malate, ginalugad ang bawat sulok ng dibisorya at farmers cubao para lang mamili ng
aming mga gagamitin sa pagluluto.
Natuto akong mag ingat sa mga magnanakaw lalo na sa kalsada at sasakyan.
Natutong umuwi ng gabi na ang tanging dahilan ay " GROUP PROJECTS".
Minsan ay nakakaipon din ako sa aking baon na hindi tatas sa 150.00 kada araw.
Natutunan ko sa aking kaibigan kung paano kumain ng mabilisan dahil sa isang oras lang ang aming
break.
Namulat ako sa katotohanan kung anung klaseng buhay ang meron pagkatapos ng High School.
Naramdaman kung masarap mag aral.. lalo na at kasama mo ang mga tinatawag mong kaibigan.
Lahat yata ng nag aral nasanay sa cramming kung kailan pasahan na doon nagmamadali.
Kung kailan wala ng oras tska naman naghahapit. Hindi na natuto. pero sa huli nakakahabol pa din
naman.
-------------------------------------------------------
Sa buong yugto na aking pag-aaral may dalawang bagay na hindi mo maitatanggi ang hirap at saya.
Sa aking huling taon.. ako'y eksayted na maabot ang tinatawag nilang diploma. Walang hiya ang daming
pagsubok para abutin ang kapirasong papel na katunayan na pwede ka ng galangin at respituhin ng iba.
Pinaka madugo sa yugtong ito ay ang pagawa ng thesis.. halos maubos ang lakas ko at pera.
Kaya natin ito yan ang laging sinasabi ng aking ka grupo.. konti na lang at graduate na tayo..
-----------------------------------------------------
April 2007 ang lahat ay masaya salamat at heto na aakyat na tayu sa entablado..
tapos na ang apat na taon.. tapos na ang paghihirap ko.
Kasama ang aking buong pamilya at ang aking Tita.. saksi sila isa sa mga pinakamagandang nangyari sa
buhay ko.. sa wakas GRADUATE NA KO!!! Shiiiit!! Salamat po Dyos ko!!
---------------------------------------------------
Sept 2007..
Sa isang hindi inaasahang pagkakataon natanggap ako sa trabaho bilang " CUSTOMER SERVICE REP".
Teka bat andito ako, bakit andyan ka? maraming tanong.. maraming angal.. pero isang bagsak ng
sagot..
"PANANDALIAN LANG NAMAN ITO, HABANG HINDI PA AKO NAKAKAHANAP NG HOTEL NAPAPASUKAN KO".
Lumipas ang nga araw at buwan.. natuto akong sumagot ng tawag.. natuto akong makinig sav rekalamo
at pasasalamat ng mga tao.. natuto akong makinig at gumawa ng paraan kung paano sila matutulungan.
Bagay nga yata sa akin ang trabaho na ito kasi mahaba ang pasensiya ko.
Sa unang isang taon ko masasabi kung naging maayos ang lahat at sobrang nagugustuha ko ang ginagawa
ko kahit na sandamakmak ang murang inaabot ko sa mga tumatawag.
Pinagmamalaking kung wala akong absent at bihirang malate sa trabaho. Hindi ko ugaling umuwi ng
maaga okey lang ang magtagal pa sa trabaho heto lang naman ang ginagawa ko.
lumipas ang ilan pang taon..
Hindi ko maiwasang mapaisip kung bakit ako nasa harap ng computer at mouse ang hawak ko.
Di pa dapat nasa kusina ako at sandok ang hawak ko? Nasaan na ang pangarap ko, paano na ang inaasam
kung trabaho? Isa nga ba ako sa mga nagtapos lang ngunit hindi naman naghanap ng trabaho na angkop
sa kanilang kurso?
Sabi ng Isip ko "kung naghanap ka ng trabaho na ayun sa totoong gusto mo, baka nagutom ka lang at ang
pamilya mo.
PRAKTIKALIDAD ang madalas na ume-eko at umaalingawngaw sa paligid ko..
PRAKTIL KA LANG.. PrakTiKAl.. KAlLL.. Call Center AgenT??!!
----------------------------------------------
Heto na ako ngayon.. dito pa din nagtratrabaho.. masaya nga ba ako ?? OO yan ang direkta kung sagot
lalo na sa mga kaibigan ko noong college.
Hanggat masaya ako.. at nakakatulong ako sa pamilya ko ito ang gagawin ko. Masaya akong nakakasama
ang mga officemate ko.. ibang iba nga ito sa napag aralan ko.. naka ilang taon na ako isusuko ko pa ba
ito?
Andiyan din ang hirap sa ibang bagay.. lalo na at hinuhubog ka kung paano humawak ng isang
responsibilidad.
Ganoon pa man.. kakayanin ko para sa sarili ko, at sa pamilya ko.
Kung tutuusin hindi naman nawala ang pangarap kung trabaho. Mahaba at malayo pa ang aking
paglalakbay patungo sa bagay na aking gusto. Sa aking paglalakbay mas marami akong matutunan, mas
marami pa akong dapat malaman.
----------------------------------------------
Maging masaya ka lang.. piliin mong maging masaya.
Minsan hindi nga talaga natin kontrolado ang mga bagay pero may paraan naman para maging
Wednesday, April 14, 2010
Dyaryo
ANG KWENTONG ITO AY RESULTA NG MALIKOT NA UTAK NG MANUNULAT
DYARYO
Tuwing umaga pag-mulat ng aking mga mata, sinag ng araw ang sumasalubong sa akin!
Pero umaga pa nga ba? Halos alas dose na pala ng tanghali, late na naman pala ako ng gising. Di pa man tuluyang nakakadilat ang kaliwang mata ko cellphone na agad ang aking hinapuhap!
Katulad pa din ng dati sa Ilalim ng unan ko ito nakita! Teka may limang mensaheng natanggap nakaagaw pansin sa akin ang bagong numero..
"hi good am Poh! MasaRap ba anG tUlog Ng HEarT KoH'! Sana GiSinG KanA mIss Na Kita weH"
Ayos parang kaninna lang halos magdamag ko itong kausap at heto na naman at kinukulit ako.
Naalala ko na madaling araw na pala akong naktulog di ko naman gawain dati ito di ko alam pero ginawa ko ng libangan ang pagpalitin ang araw at gabi.
Para sa akin ang pag sapit ng gabi ay katumbas ng isang napakahalagang bagay. Sa gabi maraming nangyayari may kung anung kiliti ang kumukurot sa pagkato ko tuwing sasapit ang gabi lalo na ang salitang madaling araw.
Ang katahimikan sa Gabi ang lubos na nagbibigay sa akin ng lakas ang katahimikan na pinag-mumulan ng panibagong ingay mga kaluskos na di mo alam kung saan hinuhugot!
Teka tama na muna ang pag-iisip,
Hoy Ate wika ng aking kapatid "maglaba ka daw sabi ni Nanay"
Titigan ko lang siya at di papansinin
Agad ko na namang kinuha ang cellphone ko pero nagbago din ang isip ko cge na nga nakakahiya naman kay Nanay tutulungan ko na siya.
Habang kinukusot ang damit may kung anung naglalaro sa aking isipan, hindi naman ako ganito saan ba nagsimula na maglaro at maglakbay ang diwa ko.
Naalala ko na sa edad na 10 nasa elementarya palang ako. Si tatay pala noon madalas bumili ng dyaryo at iiwan na lang basta sa aming sala, ako naman ay isang musmos na mhilig magbasa kinuha kung ang dyaryo kung di ako nagkakamali bulgar iyon, agad binuksan at biglang pumukaw ng aking pansin ang isang bahagi nito
"TOTOY MOLA IPINAGLIHI SA KABAYO"
Nagpatuloy akung magbasa at tandang tanda ko pa ang mga unang nabasa ko.
" dahan dahan nag labas pasok ang aking daliri sa kaselanan ni Candella, tulog na tulog ang dalaga pero basang-basa ang kanyang kaloob looban *************"
Habang pinagpapatuloy ang pagbabasa anu itong nararamdaman ko anu itong naglalaro sa isipan ko di ko lubos maisip na noon pala sa edad na 10 eh nadala at nadarang na ako ng babasahin na iyon, nasubaybayan ko ang kwento na iyon dahil patuloy ang pagbili ni tatay ng dyaryo doon nagsimula nag lahat dahilan naman upang maagang mas mamulat ang isipan ko sa mundo ng sexualidad
Sa edad na 12-16 usap-usapan na din sa aming silid aralan ang tungkol sa bagay na yan noong una ay di pa ako nagpapahayag ng saloobin tungkol sa bagay na iyan! Pakiramdam ko ay huling huli na ako sa pangyayari para bang aping-api ako!
Nang magkolehiyo ako lumalala na ang pag ka interes ko dito
Sa edad na 17 nasubukan ko na ang pakikipag talik sa telepono oo
tama kayo di ko ilalahad ang buong detalye pero isa lang ang tiyak na garantisado 75% ng pagkatao ko ay sinaklaw ng interes tungkol sa makamundong pagnanasa
dumating sa punto na inis na inis na ako sa sarili ko kasi di na ako iyong simpleng babaeng bata na wala lang ibang alam kung di manood ng tv at kumain
Dumating sa punto na nagawa ko na ding makipag kita kung kani-kanino]
Nakaka inis di ko mapigilan di ko maiwasan na gumawa ng mga bagay na may kinalaman sa sex
Diyos ko patawarin mo po ako kung anu man ang nagawa ko, marahil ay di ko nga ninais na lumaki agad pero inasam ko naman agad na matutunan ang mga bagay na di pa dapat matutunan. Napaka aga pala masyado ng mamulat ako dito ito ngayon ang naging result sa mata ng magulang ko at mga kamag-anak ko malinis pa ako buo pa ako isang hiyas na iniiwasang magasgasan oh madungisan. Pero balibaligtarin ko man ang mundo sa Mata ng Diyos at alam ko sa sarili ko na wala na binigay ko na, napaka aga di ako naka pag hintay ng tamang panahon.
Bakit! Bakit!
Ngayon pagnakakakita ako ng babaeng masasabi kung birhen pa naiingit ako at di maiwasang ma poot sa sarili ko
Pero anu pa nga bang magagawa ko di ko na maibabalik yoon
bakit ngayon pa ako nagpahalaga sana noon pa sana noon pa!
Hindi pa naman huli ang lahat naisip ko na
" Hindi ako dapat ang paglaruan ng tukso, Ako ang magmamanipula nito"
Anak may problema ka ba sambit ng aking Ina habang kinukusot ko ang aking nilalabhan
"Nay wala naman po"
Masyado na pala malalim ang naisip ko kasing lalim ng pagsisi ko
Minsan na akong nadapa at nagkamali sa sarili kung pagkakamali doon ako kukuha ng paraan para maitama ito. Ang tanging naging kasalanan ko lang naman hinayaan ko ang sarili ko na mainvolve sa mundo ng sexualidad ng maaga!
DYARYO
Tuwing umaga pag-mulat ng aking mga mata, sinag ng araw ang sumasalubong sa akin!
Pero umaga pa nga ba? Halos alas dose na pala ng tanghali, late na naman pala ako ng gising. Di pa man tuluyang nakakadilat ang kaliwang mata ko cellphone na agad ang aking hinapuhap!
Katulad pa din ng dati sa Ilalim ng unan ko ito nakita! Teka may limang mensaheng natanggap nakaagaw pansin sa akin ang bagong numero..
"hi good am Poh! MasaRap ba anG tUlog Ng HEarT KoH'! Sana GiSinG KanA mIss Na Kita weH"
Ayos parang kaninna lang halos magdamag ko itong kausap at heto na naman at kinukulit ako.
Naalala ko na madaling araw na pala akong naktulog di ko naman gawain dati ito di ko alam pero ginawa ko ng libangan ang pagpalitin ang araw at gabi.
Para sa akin ang pag sapit ng gabi ay katumbas ng isang napakahalagang bagay. Sa gabi maraming nangyayari may kung anung kiliti ang kumukurot sa pagkato ko tuwing sasapit ang gabi lalo na ang salitang madaling araw.
Ang katahimikan sa Gabi ang lubos na nagbibigay sa akin ng lakas ang katahimikan na pinag-mumulan ng panibagong ingay mga kaluskos na di mo alam kung saan hinuhugot!
Teka tama na muna ang pag-iisip,
Hoy Ate wika ng aking kapatid "maglaba ka daw sabi ni Nanay"
Titigan ko lang siya at di papansinin
Agad ko na namang kinuha ang cellphone ko pero nagbago din ang isip ko cge na nga nakakahiya naman kay Nanay tutulungan ko na siya.
Habang kinukusot ang damit may kung anung naglalaro sa aking isipan, hindi naman ako ganito saan ba nagsimula na maglaro at maglakbay ang diwa ko.
Naalala ko na sa edad na 10 nasa elementarya palang ako. Si tatay pala noon madalas bumili ng dyaryo at iiwan na lang basta sa aming sala, ako naman ay isang musmos na mhilig magbasa kinuha kung ang dyaryo kung di ako nagkakamali bulgar iyon, agad binuksan at biglang pumukaw ng aking pansin ang isang bahagi nito
"TOTOY MOLA IPINAGLIHI SA KABAYO"
Nagpatuloy akung magbasa at tandang tanda ko pa ang mga unang nabasa ko.
" dahan dahan nag labas pasok ang aking daliri sa kaselanan ni Candella, tulog na tulog ang dalaga pero basang-basa ang kanyang kaloob looban *************"
Habang pinagpapatuloy ang pagbabasa anu itong nararamdaman ko anu itong naglalaro sa isipan ko di ko lubos maisip na noon pala sa edad na 10 eh nadala at nadarang na ako ng babasahin na iyon, nasubaybayan ko ang kwento na iyon dahil patuloy ang pagbili ni tatay ng dyaryo doon nagsimula nag lahat dahilan naman upang maagang mas mamulat ang isipan ko sa mundo ng sexualidad
Sa edad na 12-16 usap-usapan na din sa aming silid aralan ang tungkol sa bagay na yan noong una ay di pa ako nagpapahayag ng saloobin tungkol sa bagay na iyan! Pakiramdam ko ay huling huli na ako sa pangyayari para bang aping-api ako!
Nang magkolehiyo ako lumalala na ang pag ka interes ko dito
Sa edad na 17 nasubukan ko na ang pakikipag talik sa telepono oo
tama kayo di ko ilalahad ang buong detalye pero isa lang ang tiyak na garantisado 75% ng pagkatao ko ay sinaklaw ng interes tungkol sa makamundong pagnanasa
dumating sa punto na inis na inis na ako sa sarili ko kasi di na ako iyong simpleng babaeng bata na wala lang ibang alam kung di manood ng tv at kumain
Dumating sa punto na nagawa ko na ding makipag kita kung kani-kanino]
Nakaka inis di ko mapigilan di ko maiwasan na gumawa ng mga bagay na may kinalaman sa sex
Diyos ko patawarin mo po ako kung anu man ang nagawa ko, marahil ay di ko nga ninais na lumaki agad pero inasam ko naman agad na matutunan ang mga bagay na di pa dapat matutunan. Napaka aga pala masyado ng mamulat ako dito ito ngayon ang naging result sa mata ng magulang ko at mga kamag-anak ko malinis pa ako buo pa ako isang hiyas na iniiwasang magasgasan oh madungisan. Pero balibaligtarin ko man ang mundo sa Mata ng Diyos at alam ko sa sarili ko na wala na binigay ko na, napaka aga di ako naka pag hintay ng tamang panahon.
Bakit! Bakit!
Ngayon pagnakakakita ako ng babaeng masasabi kung birhen pa naiingit ako at di maiwasang ma poot sa sarili ko
Pero anu pa nga bang magagawa ko di ko na maibabalik yoon
bakit ngayon pa ako nagpahalaga sana noon pa sana noon pa!
Hindi pa naman huli ang lahat naisip ko na
" Hindi ako dapat ang paglaruan ng tukso, Ako ang magmamanipula nito"
Anak may problema ka ba sambit ng aking Ina habang kinukusot ko ang aking nilalabhan
"Nay wala naman po"
Masyado na pala malalim ang naisip ko kasing lalim ng pagsisi ko
Minsan na akong nadapa at nagkamali sa sarili kung pagkakamali doon ako kukuha ng paraan para maitama ito. Ang tanging naging kasalanan ko lang naman hinayaan ko ang sarili ko na mainvolve sa mundo ng sexualidad ng maaga!
Monday, March 22, 2010
Anong meron sa sola at napakasarap?
Ahem, ang sola ay isang inumin na may weird na lasa..
mataba ito sa unang tingin ngunit may kung anung pangyayari at sa aking panlasa ito ay naging matamis na din.
Wala ng mas sasarap sa pag inom ng sola kung kasama mo ang iyong mga kaibigan.
Ang di masyadong malasang inumin ay pinatatamis ng kiliti at pagmamahal ng pag ibig.
Sola anu nga bang meron ka? ;)
Sana noon pa kita natikman bakit ngayon ka lang..
Uhaw at sabik ako sa inumin ng ika’y aking makita.
Hindi ako magsasawang inumin ka ma pa apple ka man or rasberi pa ;)
Soooo Soooo lallalalala :-D
Ako’y napapakanta tuwing kasama ka :D
mataba ito sa unang tingin ngunit may kung anung pangyayari at sa aking panlasa ito ay naging matamis na din.
Wala ng mas sasarap sa pag inom ng sola kung kasama mo ang iyong mga kaibigan.
Ang di masyadong malasang inumin ay pinatatamis ng kiliti at pagmamahal ng pag ibig.
Sola anu nga bang meron ka? ;)
Sana noon pa kita natikman bakit ngayon ka lang..
Uhaw at sabik ako sa inumin ng ika’y aking makita.
Hindi ako magsasawang inumin ka ma pa apple ka man or rasberi pa ;)
Soooo Soooo lallalalala :-D
Ako’y napapakanta tuwing kasama ka :D
Subscribe to:
Posts (Atom)
